Σχολιασμός της αγωνιστικής που πέρασε από τον Αντώνη Πανούτσο

http://www.contra.gr/Columns/KnockDown/266365.html

Με το μαντήλι στα μάτια

Αφού, για να μη βαρεθούμε, ο Παναθηναϊκός πέταξε το προβάδισμα των οκτώ βαθμών φέρνοντας τους αντιπάλους του σε απόσταση ματς, το πρωτάθλημα πάει για να τελειώσει όπως στο τέλος του πρώτου γύρου προβλεπόταν. Με τον Παναθηναϊκό να μη χρειάζεται νίκη στο ντέρμπι για να πάρει τον τίτλο, τον Ολυμπιακό να πηγαίνει να τερματίσει την σεζόν με την ομάδα να σέρνεται και με τον ΠΑΟΚ να έχει την παρηγοριά ότι έκανε ένα βήμα μπροστά αλλά έχοντας χάσει την ευκαιρία να χτυπήσει σε μια χρονιά που την είχε (την ευκαιρία) να πάρει πρωτάθλημα.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά τα ωραία χρειάστηκε να συμβούν τα εξής:

1) Να γυρίσει η τύχη για τον Παναθηναϊκό. Με τον Αρη ήταν ανώτερος και θα μπορούσε να κερδίσει. Με τον ΠΑΟΚ ήταν επίσης καλός, αλλά έχασε. Με την Καβάλα θα μπορούσε να έχει πάρει την ισοπαλία. Στην Τρίπολη, όμως, με τον Παναθηναϊκό να μην κάνει ευκαιρίες, εμφανίστηκε ο Λουκάς Βύντρα από το πουθενά να χρειάζεται να σηκώσει το ένα χέρι στον αέρα σαν να χορεύει ρούμπα για να κρατήσει την ισορροπία του και να πλασάρει έξω από τη γραμμή της περιοχής στην αντίθετη πλευρά από την οποία έχει ρίξει ο τερματοφύλακας το βάρος, αφήνοντάς τον όρθιο και κάγκελο.

2) Να κερδίσει ο Αρης τον ΠΑΟΚ κόντρα σε κάθε ποδοσφαιρική λογική που σχετίζεται με την ψυχολογία. Πέντε εκατομμύρια φορές έχει γραφτεί -και κατά κανόνα ισχύει- ότι ο παίκτης που χάνει ένα πέναλτι είναι συντετριμμένος και στο υπόλοιπο του ματς σκέφτεται την ευκαιρία που έχασε μέχρι ο προπονητής του να δώσει τέλος στο μαρτύριο του αλλάζοντάς τον. Ελα όμως που ο Κάμπορα όχι μόνο σκοράρει στο πεντάλεπτο από τη στιγμή που χάνει το πέναλτι αλλά σκοράρει και με το αριστερό χωρίς να βλέπει το τέρμα, ενώ στο δεύτερο γκολ του Αρη σκοράρει με το δεξί χωρίς επίσης να βλέπει το σημείο που θα πάει η μπάλα. Δηλαδή μέχρι που τον βάζουν να χτυπάει πέναλτι με μαντήλι στα μάτια.

3) Να πάρει ισοπαλία ο ΠΑΣ στο Καραϊσκάκη. Ένα αποτέλεσμα που, στην κατάσταση που βρίσκεται ο Ολυμπιακός, δεν πρέπει να εντυπωσιάζει κανέναν, αλλά με τα γκολ να μπαίνουν και τα δύο από κόντρες αμυντικών στο σουτ. Αν στον Αρη θα πρέπει να βάζουν τον Κάμπορα να χτυπάει τα πέναλτι τυφλά, στον Ολυμπιακό ο προπονητής πρέπει να απαγορεύσει στους αμυντικούς του να κάνουν τάκλιν όταν οι αντίπαλοι σουτάρουν.

Unsung heroe

Στα αγγλικά υπάρχει μία έκφραση: Unsung heroes. Ηρωες που επειδή δεν βρέθηκαν στο σωστό στρατόπεδο ή δεν είχαν ένα βάρδο να καταγράψει τι έκαναν, οι ηρωισμοί τους πέρασαν στο ντούκου. Πρώτη φορά που είδα τον Γιώργο Μπάρκογλου να παίζει μπάλα ήταν με τον Αρη πριν από 10 χρόνια στη Λεωφόρο, σε ένα φιλικό όπου είχε σκοράρει. Στην δεκαετία που ακολούθησε, ο Μπάρκογλου πρέπει να επισκέφθηκε περισσότερες ομάδες με λίγους οπαδούς από όσα νησιά επισκέπτεται τον χειμώνα πλοίο της άγονης γραμμής. Υπό νορμάλ συνθήκες το πέρασμά του από τον Πανιώνιο θα έπρεπε να ήταν η τελευταία του ευκαιρία να κάνει καριέρα στη μεγάλη κατηγορία. Ο Μπάρκογλου, που είναι στην πραγματικότητα χαφ, πάει με τα γκολ του να κρατήσει μόνος του τον Λεβαδειακό στη Σούπερ Λίγκα και βρίσκεται στη δεύτερη θέση των σκόρερ της κατηγορίας. Εστω και έτσι δεν νομίζω ότι κάποιος θα συνθέσει ωδές για την πάρτη του, αλλά ένα πρόχειρο τζινγκλάκι στην τούρλα της Κυριακής ήταν το λιγότερο που του αξίζει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s